Arquivo para a categoría Hai un médico na sala?.

Galicia limita co espazo exterior

Por Marcos Ferro
Xun 6

Primeiro axioma do nacente imperio Galego Galáctico. Repitan comigo: “Galicia limita co espazo exterior”.

Cando os nosos insignes e visionarios políticos e empresarios propuxeron botar un satélite a pacer no espazo tomámosllo a coña. Pero falaban en serio. Dentro duns meses veremos saír cara o espazo a primeira pedra -mellor dito o primeiro ladrillo- da futura Federación de Comercio Pangalaica. Polo menos.

O de ladrillo ten o seu sentido despois de ver o tamaño da criatura: dez por dez por dez centímetros. Tampouco é que o tamaño sexa determinante se o tomamos polo que é: un proxecto educativo da Universidade de Vigo, e se sae ben, cousa que non dubidamos, mesmo poderá servir para algún uso científico do que aínda non nos informaron.

Dito doutra maneira, sen quitarlle unha chisca de mérito á Universidade, este non é para nada un proxecto ‘dos de facer país’, por falar no idioma dos políticos, aínda que non dubiden que cando este cativo esté en órbita ímonos cansar de escoitar o retrouso “Galicia nación punteira, Galicia non hai com’ela”. Para ir cultivando o escepticismo, saben que é exactamente o que imos mandar ó espazo? Pois algo como isto.

Cubesat, o esquelete

Un aparello que ata o venden con todalas pezas nun cómodo kit de montaxe, e que xa puxeron en órbita antes ca nos medio cento de universidades e institucións de todo o longo do mundo.

Este mecano ‘made in USA’ pódese conseguir dende uns 6.000 dólares. Case pasa por un deses proxectos de carpintería que soen levar a cabo algúns granxeiros de Oregón con moito tempo libre. Obviamente, no prezo só van incluídos os mecanismos básicos para que o ‘picosatélite’ chegue ao espazo. Cousas tan básicas como as placas solares -a ver quen é o listo de ir cambiarlle as pilas, se non- véndense a parte. E o mesmo para os equipos de transmisión.

En realidade, a montaxe do satélite non é nada espectacular nin excesivamente cara. As pezas e a circuitería básica son tan estándares que ata teñen portos USB-vese na foto, fíxense-, e utilizan tarxetas SD para a almacenaxe de datos. O que conta, e encarece o proxecto é o que cada desarrollador coloca dentro desta sorte de mac mini sideral. Isto é realmente o que pode diferenciar o proxecto da UVigo do duns amantes do ‘bricomanía’.

Por certo que nesta iniciativa da Universidade de Vigo colabora Retegal, a empresa de capital público que se ocupa dos servizos de telecomunicación. Sen deixar de ser lóxico, a un chámalle a atención que poñan tanto empeño en proxectos que terán un impacto escaso ou a longo prazo no fin da fenda dixital, mentres queda, por aquí embaixo, tanta banda ancha por sementar aínda…

Apocalypse now?

Por Juan Castro
Mar 4

Unha mañá calquera nunha redacción calquera:

1) ”Zapatero imponse tamén no segundo debate

2) ”O paro sobe en Galicia en 666 persoas

3) ”Rouco Varela, presidente da Conferencia Episcopal

Oes, ¿ e non serán demasiados sinais divinos?

faldon_blazquez.jpg

Con dous…

Por Juan Castro
Feb 4

Perdonarédesnos o autobombo, pero non podo resistirme a poñer algunhas das rotundas afirmacións de Fernando Sánchez Dragó durante a entrevista que lle fixo a compañeira Anxa Correa.

 

drago_blog1.jpg

- “El problema de España es la pérdida de valores. (…) Si añadimos nuevos valores, estaríamos cayendo en lo que estoy denunciando: el multiculturalismo. que es comparable a la caída del Imperio romano. El multiculturalismo significa la anulación de todos los valores en la tentativa de encontrar otros nuevos. ”

- “El libro describe la España con la que se topa uno cuando enciende la televisión, cuando sale a la calle, cuando para en una discoteca: la España hortera y chabacana, desgreñada, envidiosa, malhablada, que ha pasado del mito del Cid al del Pocero.”

- “Si vienen a decirnos que el ‘tam tam’ de una tribu africana vale lo mismo que la Novena Sinfonía de Beethoven, eso no es un nuevo valor, es un desvalor.”

- “Occidente está en el fondo del problema, es un accidente mortal para la humanidad por esta cosa del monoteísmo, que es la cuna del nacionalismo. (…) No hay que ser nacionalista, sino patriota.”

- “Grecia, Roma y Egipto fueron una patria. España también y yo llegué a conocerla, tú no.”

- “Yo soy yo, lo primero de todo, soy nadie, soy Fernando Sánchez Dragó. Después de eso, soy de Soria, castellano, español, europeo, ciudadano del mundo y criatura cósmica. Todos nosotros somos círculos concéntricos y en lugar de restarnos, nos suman.”

E sen dúbida, as miñas preferidas:

- “Ahora estoy en Santiago de Compostela y soy tan gallego como tú. Soy de donde estoy. He pasado una noche fatal porque me zampé una lamprea que me sentó como un tiro, así que más gallego imposible…”

- “¿A ti te gusta la lamprea? A casi ninguna mujer le gusta, es una comida de hombres.”

 

sd2.jpg

Rotativa cúbica

Rotativa cúbica

Así son as cousas do xornalismo. Ás veces parecen un contrasentido, pero quizáis só é cuestión de velas dende unha perspectiva diferente. Como non nacemos aprendidos, iremos debullando os nosos descubrimentos nesta esquina da rede.

Comentarios recentes